Tempelmoeheid slaat toe!

Hallo, daar ben ik weer voor het laatste stukje van de reis door Laos en Cambodja.

De laatste dag van het oude jaar waren we er alweer vroeg bij, om 05.00 uur met de tuktuks naar Angkor Wat om daar de zon te zien opkomen. Het was erg koud zo vroeg in de morgen!

Uiteraard waren wij niet de enigen, het was nog erg donker en mijn zaklamp vergeten, dus dan maar met mijn mobiel schijnen. In een mum van tijd was ik de hele groep kwijt. Savun had ons Engelssprekende tuktukchauffeurs beloofd, maar dat viel erg tegen! Hahaha. Wij zaten per twee in een tuktuk en er was er een, die redelijk Engels kon, maar goed de afspraak was dat we elkaar aan de oostkant van het complex weer zouden treffen.

De opkomst van de zon was wel mooi, maar ik had meer spektakel(lees kleuren) verwacht. Toen het licht werd weer een paar mensen van de groep getroffen, maar Carla nergens te bekennen. Uiteindelijk ben ik maar naar de oostkant gewandeld, weer dwars door de gebouwen, waar het nu een stuk rustiger was dan gisteren. Na een kwartier kwam Carla ok aangewandeld met nog een paar anderen van de groep.

Gelukkig hadden onze chauffeurs opdracht gekregen waar ze ons naar toe moesten brengen, dus dat ging wel goed. Maar eerst gingen we ons ontbijtpakket soldaat maken in een restaurant in de buurt van Angkor Wat.

Daarna reden we naar de 'Banteay Srei' tempel, deze ligt ruim 20 km buiten Angkor Wat, een leuk ritje door de 'countrysite'

Dit is een bijzondere tempel want gebouwd uit rode zandsteen en zeer gedetailleerd. De naam betekend overigens, Citadel van Schoonheid, zij is gebouwd in de 10e eeuw door de raadsheer van de koning, vandaar dat hij buiten Angkor wat ligt. Het is geen koninklijke tempel!

De tempel is prachtige gedecoreerd met beeltenissen en scènes uit het hindoe-epos Ramayana, zeer verfijnd uitgehouwen!

In 1914 kwamen hier de eerste Europeanen en in 1923 werden er door een Fransman vier vrouwelijke standbeelden meegenomen(geroofd) naar Frankrijk, gelukkig zijn ze later weer terug gegeven.

Het was hier qua publiek een stuk rustiger, dus heerlijk om hier rond te lopen, ik mis Savun wel met zijn uitleg en verhalen! De tempel ligt in een prachtige omgeving, uiteraard met een vijver en een mooi park, je kon er mooi omheen wandelen.

Daarna reden we weer richting Siem Reap en zijn we op mijn verzoek even gestopt bij twee mannen die aan een groot beeld werkten. Erg leuk om deze mannen aan het werk te zien zo aan de kant van de weg.

We zagen langs de weg van alles in potten zitten, maar als je chauffeur slecht Engels spreekt is het lastig te achterhalen wat er in zit. Het leek op honing of pindakaas, maar ja in Azie weet je het maar nooit want zij stoppen erg veel in een potje! [e-1f603]

De volgende tempel was de 'Banteay Samré', deze is in de vroege 12e eeuw gebouwd en ligt ook net buiten Angkor Wat. De tempel is vernoemd naar het Samré volk, een lokale groep in Indo-China. Ook dit is een hindoetempel. Deze tempel is van 1936-1944 gerestaureerd door de Fransman Maurice Glaize. Er bevinden zich ook twee grote bibliotheekgebouwen op het terrein. Je loopt over een 200 meter lange laan naar de tempel toe, erg mooi!

Er is ook nog een 350 m lange laan, die eindigt in een kruisvormig terras, bewaakt door leeuwenbeelden.

Er stond ook een grote tent op het terrein en daar kon ik even naar binnen gluren, zij waren daar stukken van de tempel aan het herstellen en restaureren. De Fransen hebben Cambodjanen opgeleid om dit herstel van tempels zelf te doen. ook hier was het qua bezoekers erg rustig!

Daarna door naar de volgende tempel, nu reden we over een gezellige weg met links en rechts, winkeltje, restaurantjes, her en der kippen en onderdelen van een varken aan het spit en er waren wat souvenirwinkels. Maar onze chauffeur reed daar snel langs.

Bij de volgende tempel hadden we allebei eigenlijk wel genoeg van de tempels, oftewel we zijn na drie weken een beetje tempelmoe! We zijn bij het restaurantje gaan zitten en hebben heerlijk koffie gedronken en besloten dat we geen tempel meer wilde zien!

Het was inmiddels al 11.00 uur geweest en we waren dus al een tijdje onderweg. We besloten dat we nog wel even langs die winkelstraat wilde om te kijken of er nog een souvenir inzat. Gelukkig was diegene het beste Engels sprak ook op deze plek, dus hij regelde het voor ons. En dus reden we weer een stukje terug en hebben we toch nog wat leuks gekocht en nog wat foto's genomen. Daarna wild hij ons weer naar de tempel brengen, maar wij wilden naar het hotel. Het was wel schattig hoor, hij liet ons een fotoblad zien en wees aan, naar welke tempels hij ons nog moest brengen, maar wij zeiden alleen maar neeeeee, naar het hotel! Maar goed hij was echt een lieverd, want hij hielp me in en uit de tuktuk, alhoewel ik me daardoor wel heel erg oud voelde![e-1f602][e-1f602] en ik het ook nog prima zelf kon!

Terug in het hotel een uurtje op bed gelegen en daarna een verlate lunch in het centrum, omdat het Oudjaar is heeft Rogier een laat diner geregeld om 21.30 uur, dus een kleine snack gaat er wel in. Weer heerlijk gegeten bij hetzelfde stalletje als eergisteravond.

Daarna wilden we nog erg graag voor een massage, we hadden van Rogier gehoord, dat er in Cambodja ´seeing hands´ massages zijn. Deze worden gegeven door opgeleide blinde mensen, veelal vrouwen. Nou wij konden het niet vinden en niemand wist waar het was. Uiteindelijk met een tuktuk, die goed Engels sprak naar een salon gereden, maar deze was al volgeboekt. Op naar de volgende want in Siem Reap zijn er drie. Ik denk dat we vandaag heel Siem Reap met de tuktuk hebben doorkruist. Hahaha

Maar goed deze had nog plek voor twee, Carla was eerst aan de beurt en ik moest nog even wachten, toen zag ik al wel hoe ´stevig´ deze dames masseerden en ik dacht, wil ik dit wel en een goed gegeven is dan bij twijfel, NIET DOEN! Maar ja ik wilde toch graag een massage, dus mijn mankementen verteld en dat ik graag wilde dat ze daar voorzichtig deed. Nou en los ging ze mijn hemel, ze bleef heel lang in de buurt van mijn nek/schouder en dat was best pittig, uiteindelijk gevraagd of ze daar wilde stoppen, want het deed echt zeer. Bij Carla bleef zij ook zo lang in dezelfde regio masseren. Maar goed na een uur waren we klaar en onder het mom eens maar nooit meer gingen we weer mee met onze tuktuk chauffeur, nog maar even richting hotel want het was nog wel erg vroeg om in de stad te blijven. In verband met het Oudjaar werd het hele centrum afgesloten en het was dus al erg druk! Ik ga de volgende keer echt weer voor een vette oliemassage, veel lekkerder![e-1f61c]

Om 21.00 uur reden we met een deel van de groep weer naar het centrum om te dineren en Oud en Nieuw te vieren in Pubstreet!. Nou daar was het al goed druk, veel mensen, een aftelklok en 6 meter hoge boxen aan beide zijden van de straat met de nodige decibellen, maar een toffe sfeer.

Helaas stonden de boxen bij het restaurant dus van enig conversatie was geen sprake! Hahaha, wat een takkelawaai, helaas viel ook het eten erg tegen, nou ja dan maar aan het bier en een beetje dansen.

We kregen om 24.00 uur een drankje van Djoser, maar het personeel was bij tijd en wijle niet erg snel, dus dat werd iets later. Nou ja we hebben er toch van genoten en rond 01.30 uur lagen we in bed.

De tuktuk chauffeurs zeiden, dat er maar een derde van het normale aantal toeristen rond deze tijd is, dit ivm de schermutselingen bij de grens met Thailand, ook om deze reden was er geen vuurwerk, vond ik helemaal niet erg. En ik vond het evengoed wel druk!

De volgende dag hebben we niet veel meer gedaan en om 12.30 uur reden we naar de luchthaven, ongeveer drie kwartier rijden, waarvan het laatste stuk op een vrijwel lege snelweg.

Dan begint het wachten en doden van de tijd op luchthavens. Gelukkig alleen een overstap in Singapore, daar hadden we zelfs drieënhalf uur, maar alle vluchten gingen keurig op tijd. Op de laatse vlucht had ik wel twee kinderen achter me die na drie uur eerst hard begonnen te janken, vervolgens weer even stil en daarna hard praten en tegen mijn rugleuning schoppen, komt je nachtrust niet ten goede! Ook was het heel erg koud in het vliegtuig, gelukkig had ik mijn extra kleding al in Singapore aangedaan.

Daarna was er wel vertraging bij de bagageband, nou ja na 2 uur was dat ook geregeld. Een dag later was het veel erger op Schiphol, dus we hebben nog geluk gehad dat we allemaal thuis konden komen. Carla en ik hebben nog een koffie met wat lekkers erbij gedronken en toen met de trein naar huis.

Het was wel 35 graden kouder! Brrrr. Even wennen

Zo mensen dit was het dan, er komt nog een resume en natuurlijk de foto's

Hartelijke groet

Marjo