En doorr!

Goedemiddag, het is bar en boos buiten, dus ik kan wel even door met mijn reisverslag.

Na een matige nacht, al twee dagen snipverkouden en verschrikkelijk hoesten (airco) en de warmte buiten, maakt dat het temperatuurverschil erg groot is! Vertrokken we voor de 2e lange rit naar Savannakhet, zo'n 300 km.

Deels gingen weer terug over de weg vanwaar we gisteren zijn gekomen, we hadden nu een koffiestop bij de plek waar we gisterne hebben geluncht, een aantal mensen gingen daar een wandeling maken van ongeveer 20 minuten. Heel veel traptreden, dus ik heb me bezig gehouden met koffiedrinken! [e-1f600]

het landschap had erg veel weg van 'tsingi's, in Madagaskar, daar waren de scherpe punten wit en hier zwart! je kon hier ook een grote wandeling op 'hoogte' maken ook kon je 'ziplinen' maar daar hadden we helaas allemaal geen tijd voor.

Na nog een koffiestop en een heerlijke lunch, uiteraard aan de Mekong hebben we een mooi stupa bezocht, de 'That Ing Hang' vlakbij Savannakhet. Deze stupa is gebouwd in 1560 door Koning Setthathirath van het Lan Xang koninkrijk, ervoor heeft er ook nog een Khmertempel gestaan. Gedurende de eeuwen was deze stupa een centrum van pelgrimage en devotie. De stupa zelf, staat vol met Boeddhistisch gebeeldhouwde verhalen en er is een galerij met heel veel boeddha beelden, ook leven er monniken in deze tempel.

In deze stad is er ook een tweede vriendschapsbrug over de Mekong naar Thailand.

Bij ons hotel was een apotheek, neusdruppels gekocht en vroeg naar bed!

De volgende startten we de laatste 'lange' dag van de drie, 387km. Een paar stops en de slechtste lunch tot nu toe, wel weer aan de Mekong![e-1f60f]

Na de lunch hebben we de ruïnes van 'Wat Phu' bezocht, dit UNESCO erfgoed is 200 jaar ouder dan 'Angkor Wat' in Cambodja. de meeste gebouwen werden tussen de 11e en 13e eeuw gebouwd. Het is een indrukwekkend staaltje Khmer architectuur. Het is van oorsprong een Hindoeïstische tempel, wat leid naar een altaar voor de hindoegod Shiva, halverwege de 13e eeuw verving het boeddhisme het hindoeïsme, dit is ook de nationale godsdienst van Laos. De naam 'Wat Phu' betekent 'tempel op de berg', ik ben niet naar boven geklommen. Ik ben wel terug gewandeld naar het infocentrum en kwam een mooi slangetje tegen van ongeveer een meter, die zich lag op te warmen in de zon.

We kwamen pas tegen 20.00 uur aan op Khong Island, geen idee waar we zijn beland! Het is het grootste eiland in de Mekong, 18 km lang en 8 km breed, er wonen zo'n 60000 mensen in dorpen en twee grotere steden.

Vanmorgen hebben we een excursie gedaan naar de grootste watervallen van Zuid Oost Azië, we gingen met de bus naar Nakasang, daarna ongeveer een kwartier via allerlei eilanden in de Mekong naar Dong Deth. Vervolgens gingen we met een tuktuk het eiland over, eerst naar een brug die twee eilanden met elkaar verbind en waar van 1897-1910 een trein overheen reed. de fransen hebben dit ooit aangelegd om goederen te transporteren naar de haven. Er staat nog een oude stoomlocomotief uit die periode. Daarna reden we naar de 'Sompha Mith' waterval. De Mekong is hier 14 km breed en ligt op de grens van Laos en Cambodja. De Mekong stroomt ongeveer 1800 km door Laos en over een gedeelte van 50 km liggen hier veel eilanden, die de stroomversnellingen en watervallen veroorzaken. De watervallen zijn niet heel erg spectaculair, maar ze zijn heel breed en het is nu 'droge tijd' dus dat zal zeker uitmaken voor wat je ziet.

Ik vond ze wel mooi, en je kon er 'ziplinen', niemand zien doen en je kon over bruggen wandelen, spijt dat ik dat niet heb gedaan! Was erg mooi volgens diegene die het wel hebben gedaan.

Daarna weer via dezelfde weg terug en met de bus naar de 'Khone Papeng' waterval, ik vond hem minder dan de vorige. Maar het is wel de grootste van zes grote kanalen, door eilanden gescheiden die zo de watervallen veroorzaken.

Terug bij het hotel op het terras gezeten, verrassing: we zitten aan de Mekong!

's Avonds met de groep het kerstdiner genoten in een ander restaurant, erg lekker! En het was gezellig.

Lao koffie gedronken, verrassend lekker en de lokale whisky, LaoLao, wat ik meer naar Jenever vond smaken.

Morgen gaan we naar Cambodja, dus de grens over.